Afgelopen vrijdag  (9juli) moesten we om 7.30 uur in het ziekenhuis zijn. Sven zijn neusamandelen werden vverwijderd en er zijn buisjes geplaatst. We kregen te horen dat Sven de 1e was die geholpen werd omdat hij als enige was waarbij ook de neusamandelen verwijderd werde. Dde andere 5 kindjes werden alleen buisjes geplaats. Om 8.00uur zouden ze gaan starten. we moesten plaats nemen in de speelkamer tot we geroepen werd. De kamer waar de bedden stonden ging dicht en daar kwam je alleen als de operatie klaar was. We hoefden dus niet lang te wachten. Erg fijn, want Sven was gespannen. Hij heeft eventjes gespeeld, maar toen er andere kinderen kwamen is hij op schoot komen zitten er er niet meer afgeweest.  Zo nu en dan keek hij me glimlachend aan en dan zag ik door de glimlach heen de spanning en licht vochtige ogen. Hield hem maar stevig vast. Om 8.05 werden we geroepen. Dan kom je in een kamertje waar een boel personeel staat. Sven ging toen het gevraagd werd op het bed liggen en kreeg het masker over zijn neus en mond.  Dit deed hij hartstikke goed en niet lang daarna was hij in slaap gevallen. Zoxc2xb4n 10 minuten later werden we alweer geroepen. Het was al klaar. Dat is snel zeiden we en de volgende werd al weer geroepen. Echt lopende band werk. Sven was huilend wakker geworden. Ben lekker naast hem op bed gaan zitten en hem zo nu en dan wat ijskoud drinken gegeven. Op eens merkte ik aan Sven dat hij moest overgeven. Gelukkig net optijd het bakje er bij en daar kwam toch een flinke golf bloed naar buiten. Pfff. Sven wilde niks meer en heeft alleen maar geslapen en als hij wakker werd huilde hij meteen. Zelfs het ijsje waar hij zich zo op verheugd had wilde hij niet hebben De dokter vertelde dat er een flinke grote amandel was verwijderd. Het was dus niet voor niks geweest.Onder tussen was Sven nog steeds erg slaperig. We mochten toch tegen 9.30uur naar huis toe als we het aan durfde. De zuster dacht zelf dat het dan wel wat beter met hem zou gaan.

Enmaal thuis was het eerste wat Sven deed was huilen. En daarna heeft hij een poos geslapen. En dat ging zo de hele dag door. Alleen naar mate het avond werd kreeg hij steeds meer pijn en hij had verhoging. Zetpil en het ging weer een beete. Alleen ijskoud drinken en ijsjes eten dat wilt hij maar niet.

Vanmorgen werd hij ook weer wakker met verhoging. Was wel iets fitter, maar nog helemaal zich zelf nog niet. Vanmiddag zakte hij toch weer in, veel pijn. Vanavond had hij zelfs koorts. Nu goed in de gaten houden anders de HAP bellen of het ziekenhuis.

Het valt best wel tegen. We hadden zoveel verhalen gehoord dat het alleen mee valt en dat ze xc2xb4s middags weer aan het spelen waren alsof er niks gebeurd was. helaas gaat dat voor sven niet op.

Nu alleen nog ander minder leuk nieuws. Sommige van jullie weten misschien nog dat we een hond hebben, Amy. het gaat alleen niet zo goed met Amy de laatste tijd. Ze heeft 2 keer een hersenbloeding gehad waardoor ze erg wankel is gaan lopen. Evenwicht kwijt. Hierdoor heeft ze weer een hernia gekregen. Hele kleine stukjes lopen gaat, maar daar houd het dan ook mee op. Als je verder loopt gaat ze steeds beroerder lopen. we zijn met haar u al zoxc2xb4n 2 a 3 weken aan het tobben met medicijnen etc. maar er zit geen echte verbetering in. Ze is ook al 13 jaar en 3 mnd oud. De kans is groot dat ze er binnen kort niet meer is. Waarschijnlijk laten we haar aankomende week inslapen. Dit is voor haar ook geen fijn leven meer.Ze hield altijd zo van lange wandelingen, heerlijk door de bossen of over het strand en de duinen. Maar dat gaat echt niet meer. Het is een vreselijke moeilijke beslissing die je niet zomaar even neemt en we zijn nog steeds in dubio……. wanneer…. Ze heeft nog steeds haar vrolijke momenten en dat maakt het dan ook zo moeilijk……………….